Rośliny przemysłowe cz. 12

Odróżniają dwa gatunki lnu siewnego: Samosiej zwany także „patruch“, „praglec“, „pryszczek“, „przędlec“, ma łodygę krótszą, rozgałęziającą się; daje obfity plon w ziarnie, ale torebki nasienne otwierają się, co spowodowuje wysypywanie się ziarna. Włókno jego jest cieńsze, ale w użyciu mniej trwałe.

Słowień, „głuch“ lub „wielkolen“ wyrasta znacznie wyżej, ma torebki nasienne zamknięte, łodygę mniej rozgałęzioną, włókno mocne; przymioty powyższe przyczyniły się do większego rozpowszechnienia się jego uprawy.

Len woli klimat więcej wilgotny, niż suchy, lubi bardzo klimat nadmorski, stąd też rodzi się dobrze w prowincjach Nadbałtyckich, w guberniach Mińskiej, Witebskiej, Kowieńskiej, Pskowskiej, Nowogrodzkiej. Udaje się także w Belgii, Holandii, na Szlązku i w Saksonii.

Gleby wymaga zasobnej, głęboko uprawnej, piaszczysto-gliniastej; zbyt lekki piasek, zwięzła glina i kwaśny grunt próchniczny, torfiasty, są nieprzydatne. Zacienionych gruntów nie znosi, lubi dużo powietrza i słońca. Należy do roślin, wyczerpujących rolę, dla tego też trzeba wybierać ziemię żyzną lub dobrze nawożoną. Świeżego obornika nie znosi i zbyt silnych nawozów azotowych, gdyż wyrasta wtedy zbyt bujnie i nie osadza dużo nasienia. Dobrze natomiast działa zasilanie nawozami, dostarczającymi kwasu fosfornego.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    sprzedaży akcesoriów plastycznych
    sprzęt do pracy na wysokości
    stacja diagnostyczna gdynia
    stacja diagnostyczna lublin
    stacje ładowania samochodów elektrycznych w polsce
    stacje szybkiego ładowania
    stacje szybkiego ładowania pojazdów elektrycznych
    stacki kreatynowe
    Stary Dziwnów
    statuetki okolicznościowe